เรื่องราวความบ้านี้มันเริ่มจากตอนที่จองตั๋วไปดูโอเปร่าเรื่อง the marriage of figano =_= หลังจากจอง ก็เพิ่งได้รู้ว่ารุ่นพี่ที่เรียน AUA ด้วยกันขอบัตรฟรีได้ เป็นที่นั่งชั้นล่าง(VIP)ด้วย (/ซื้อตั๋วชั้นสาม(ราคาต่ำสุด OTL))

 

ในที่สุดวัน ที่ 8 ต.ค. ก็มาถึง(วันที่จะต้องไปดู) เนื่องจากตอนเช้าต้องไปเรียน ทำให้กลับมาถึงบ้านแล้ว....เครียดจัดรีบเปิดหนังดูด้วยความเพลิดเพลินใจทันที ผ่านไปชั่วโมงกว่าก็ดูจบ(ขณะนั้นเวลา 17:58) กะลังเตรียมจะอาบน้ำนอน(มีความรู้สึกว่าควรจะนอนเร็ว ทั้งๆที่ปกตินี่....) แต่ไหนๆก็จะปิดคอมละ ขอออนเฟสหน่อยละกัน 

 

ทันทีที่ เปิดเฟส......!! บ้าจริง นะนี่มัน!!!? (ข้อความจากรุ่นพี่ที่จะไปดูเหมือนกันเด้งขึ้นมา) ไม่จริงงงงงงงงงงงงงงงง /วิ่งออกมาจากห้องตะโกนบอกคนในบ้าน “ใครก็ได้ไปส่งแคทที!!~

(18:01) (TT[]TT บัตร 800 ของชั้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนน) ตอนนั้นนึกว่าเริ่มตอนทุ่มนึง รีบหยิบบัตรดู เฮ้ย ทุ่มครึ่งนี่ (มีไฟแห่งความหวังสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย)

(18:05)
เปลี่ยนชุด เตรียมบัตรกับกระเป๋า (เสื้อผ้าก็ไม่ได้เตรียมไว้ หยิบตัวไหนได้คว้าใส่ทันที รองเท้า หยิบคู่ไหนได้ ใส่ทันทีเช่นกัน!! ผลออกมา....ทุเรศมาก!! mix and ไม่match อย่างแรง!) จากนั้นพุ่งออกจากบ้านด้วยความว่องไว (ข้าวเขิ้วช่างมันแล้ว(ได้ข่าวว่าโอเปร่าเลิกดึก OTL))

(
19:00) ใกล้ถึงแล้วโอ้วเย้ (ไฟแห่งความหวังสว่างเจิดจ้า)

 

(19:10) เฮ้ยยยย พ่อเลี้ยวผิดซอยยยยยยยยยยย (ไฟหรี่ลงเล็กน้อย)

 

(19:16) อ๊ะ อีกซอยก็เข้าได้(เลยตัดสินใจไม่เลี้ยวกลับไปทางแรก เข้าทางนี้ไปเลย)

 

(19:22) ไม่จริงงงงงงงงง ทำไมรถไม่ขยับ(ซ.นี้มีพวกห้างอะไรพวกนี้เต็มข้างทาง รถติดบัดซบ คิดผิดอย่างแรงงงง)(ไฟแห่งความหวังดับวูบ)

(19:40) ในที่สุดก็เข้ามาถึงในซอยย่อย


(
19:41) (ระหว่างกะลังมองหาทางเข้า)
พ่อ “นั่นรึเปล่า” (เลี้ยวรถเตรียมจะเข้า)
แคท
ไม่ใช่ๆ เลยไปอีก(เลยไปซักพัก /หันไปมอง) “เฮ้ย ใช่นี่นา!!” (ถึงจะมาหลายครั้งแต่ก็ยังจำไม่ได้อยู่ดี)

ในที่สุดก็ต้องขับไปจนสุดซอย + กลับรถ + ขับกลับมาเท่าระยะทางที่เลยไป OTL (พ่อขับเร็วมาก น่ากลัวจริงๆ)

(19:46) ถึงแล้วๆ /ลงรถแล้ววิ่งด้วยความว่อง (ทำไมทางเดินม